kocama....

dün akşam iş çıkışı.. eve gelir gelmez yaptığım ilk şeyi yaptım..eşofmanlarım için çekmeceyi açtım ve bi not...
mutfağa geçip buzdolabını açtım.. bi not daha...
mutfaktaki tv için kumandayı elime aldım.. bi tane daha..
ve aramaya başladım mutlaka uğrayacağım yerleri..
kanepenin üstündeki koca yastığı yere indireceğimi bileceği için onun arkasındaydı bi tanesi..
oturma odasında tv açılacağı için kumandasının altındaydı..
ve sigara yakılacağı için çakmağa yapıştırılmıştı bir diğeri..
ne güzel şeyler yazmış kocam.. mutluluktan ağladım yine..
seni tanımadan önce mutluluktan nasıl ağlanır bilmezdim ben..
iyiki varsın sevgilim.. iyiki benimlesin..
seni çok seviyorum.. seni çok seviyoruz.. kızım ve ben.. ailen...

kızıma..

uzun zaman oldu yazamıyorum.. oysa yazmam gerekenler vardı.. ama enerjim yoktu galiba..
29 ağustosta öğrendik bi kızımız olacak.. biliyordum ben aslında ama kesinleşti diyelim..
minik kızım için alışveriş yapabilirim artık.. ellerimle bi kokoş haline getirebilirim onu şimdiden..
onun hareketlerini hissediyorum neredeyse 2 haftadır.. bu muhteşem bi duygu..
içimde kıpırdayan hareket halinde bi canlı var.. benden ve erhandan bi parça..
bu bi mucize...
inşallah sağlıklı akıllı hayırlı ve güzel bi kız olur..
inşallah üzmez annesini..
kızım demek bile ne tuhaf geliyo bana bi bilseniz.. kızım,minik kızım, iyiki gelmişsin bana.. seni seviyorum..